Si os cucos fablasen…

6/6/2006

Ta qui lo sienta suyo

Alzau como: Pozal de basuera, parabrolas baladres — Diago @ 11:20 pm

Como no tiens tozuelo
no uloras a güeña que lebas apegada á o zapato,
as basueras que lebas en as bochas
d’o super ta casa,
os fumos d’a paperera.

Ye esclatero mozé,
como no tiens tozuelo
no sientes como l’amo s’arrigue de tú,
no paras cuenta de que a tele te repite o mesmo mensache, como un mantra,
no sientes a mosica de mierda que meten en toz os puestos.

Ye de dar, nino,
como no tiens tozuelo
no tiens cosa que dizir,
tampoco no bi ha dengún que te baiga a ascuitar,
minchas conchelatos e minchuzas paratas.

Para cuenta, zagal,
como no tiens tozuelo
te yes ficando por un barzal,
te yes cayendo por un forau
yes ficandote en una clamor
d’a que no sabrás tornar.

10/6/2005

O diya que tornemos á estar chen

Alzau como: Pozal de basuera, parabrolas baladres — Diago @ 6:12 pm

O diya que tornemos á estar chen, que por grazia y obra de l’aragonés puede estar maitín, u ayer, fa tres añadas, u d’astí a zinco, puyé á la tuca d’o Comachibosa, bi seré fendo un tallau en o Gallizo, agora que bi ha maquineta de fer cafés, fablé á la fin con tú dimpués d’añadas, me desincusaré á yo mesmo por tot o que he feito de malas trazas, no tornaré á estar tan feble de corazón y manullaré os míos bodiellos sin trestuques, dixé as clases porque me tornaba barrenau tanto biache t’alto y t’abaxo, no nos caldrá asperar á l’autobús chelaus con as mans en as pochas, m’enaimoré de puestos que no yeran o de yo, como sarajevo y ljubliana, m’aganará fer bellacosa antiparti de bier filmes y leyer, benibanos en l’auto con os beires abaxo y no fablabanos porque no yera de dar con ixa ambiesta que tenebanos debán, m’amortaré en un leito como un misto en o zeniser, torné á creyer en as fadas y os follez, no querremos espeutatibas porque no sirben ta pon, nos miraremos por a finestra sin reloch, zarré á mía casa y marché á bier que bi eba por a carrera, nos xublidamos de que esistibaz, tantas morrallas diferén que no i cullen en a bocha de basuera…

O diya que tornemos á estar chen no paremos cuenta, u tasamén paremos cuenta, y si encara no ye plegau ya biyez que no tiengo guaire asperanza en que bellacosa cambee. No tiengo guaire asperanza en busatros. No tiengo guaire asperanza en yo.

2/23/2005

Si yera una nina tan bonica…

Alzau como: Pozal de basuera, parabrolas baladres — Diago @ 7:11 pm

Cuan Zilia saliba se debantaba de maitíns ta marchar á treballar encara yera de nueis, y cuan saliba d’o treballo ta tornar ta casa ya yera de nueis. I plegaba tan escruixinada que teneba que fer un poder ta quitar ganas y parar-se bella cosa ta zenar antis de quedar-se adormida en o sofá debán d’a tele. Feba muito que no se chetaba con dengún porque l’aganaban m’as as moriscas que o secso, y ,tristamén, ixo os mastos no gosan replecar-lo de tot. Tamién feba muito que no saliba de borina porque l’aburriba prou y á o diya siguién no yera presona. No leyeba porque nunca l’eba feito guaire goyo. As amigas yeran enmaridadas totas y os amigos con a depresión d’os trenta. O pai yera un biello inendurable con trazas d’amo…

Por ixo dengún no’n repleco cuan disaparixió sin dizir ni zarrapita: Si yera una nina tan bonica, tot enfolgue y rialletas…
Yo estoi que sí la repleco. Por ixo güei no boi á ir á treballar y soi astí, en o rete, mirando-me buelos luen. Importa igual an, pero que siga lúen.

11/23/2004

Amugar as parabras

Alzau como: Pozal de basuera, parabrolas baladres — Diago @ 5:49 pm

Amugar as parabras ye un treballo enreligau. Bi ha parabras que s’escorren dentre os didos si prebas de meter-les paretes, no son guaire solidas ni les ne fa goyo bibir dentre mayuscla y punto. Isto alcurre con aimor, goyo, morau, bida, fridor, chusto, gran, agora… Parabras que dengún no sabe esplicar pas, allora á dengún no nos n’esplican, encara que toz replecamos.

Somos animals estranios.
Os estranios umáns.

7/30/2004

A fuesa de Peter Pan

Alzau como: Pozal de basuera, parabrolas baladres — Diago @ 1:20 pm

Soi estau biendo chugar á os ninos en Portugal y m’ha trucau lo ficazio que, si les cambeases a fabla, poderban estar ninos de Chaca, de Zaragoza u d’Utebo (son as mías tres referenzias más esclateras), porque chugan á o mesmo, se mueben igual y beyen o mundo dende, alto u baxo, á mesma ambiesta que os de cualsiquier puesto.

Bi abió un diya en que yo tamién estié nino, y tú tamién. A pregunta ye: Cuán dixemos d’estar-ne?, y atra más importán, talmén, estase ¿Por qué?. Pienso muito en ixo y no trobo rispuestas.

En primeras me prexinaba, que aberba plegau un inte en que (encara que no remeremos) ebanos preso a dezisión de rematar con o nino que toz lebamos aintro. Lo ebanos amontau en un auto, lo ebanos lebau á un prau, difuera d’o puesto an bibimos y, siguindo o modelo franquista (modelo 376, pax. 488: Lai de fuyitas), l’ebanos achenullau y l’ebanos fotíu un tiro en a foyeta. Á la fuesa Peter Pan. Pero ixo no puede aber estau asinas, porque no bi ha un inte de cambeo, o cambeo no ye á l’inte y de raso.

Talmén siga más loxico pensar en os lapos que te ba dando a bida, con a ipoteca, os primers treballos de mierda, a sensazión d’atro diya furtau cuan plegas á casa á las diez, a manca d’a presona que quieres por dezisión d’una d’as partis, o seguro de l’auto, l’estrés y o sinsentíu bital. Ixa prozesión de lapos que le ban plebendo á o nino que toz lebamos aintro, dica que s’amorta, más como a flama en o misto, que como nos amortamos as presonas reyalmén.

O caso ye que soi escando á o nino que toz lebamos aintro y tiengo a zerteza de que no lo i trobo porque ya no bi ye. Á tú, te’n queda nino?

7/5/2004

de qué coda …

Alzau como: Pozal de basuera, parabrolas baladres — Diago @ 11:37 pm

Escribir astí ye como chilar tú solenco en una cambra blanca y bueda, sin de finestras pero plena de luz. Fa una mica d’angunia prexinar cambras y cambras como ista, con una presona en cada cambra chilando solenca.

Muitas begadas me plantillo si no femos cosas como os blog chusto porque somos solencos, y que escamos trazas nuebas de comunicazión porque emos estricalladas as biellas.

No ye que una reflesión, pero cal pensar una mica ta qué fas as cosas cuan las fas.

…estoi

Bolabe

Alzau como: Pozal de basuera, parabrolas baladres — Diago @ 3:18 am

Bi ha una borda, paretes de cantal, tellau de losa y dos puertas, una á la cambra d’abaxo y atra á la d’alto. As puertas sin zarrar, meyo ubiertas.

En a cambra d’alto bi ha una baca muerta.

En a cambra d’abaxo bi ha una baca muerta.

As dos sabión dentrar-ie, pero cuan se tornó a puerta garra d’as dos (cuasi las siento como denguna d’as dos, encara que sigan bacas) sabió salir-ie.

No ye una baruca, ye a clamor de Bolabe.

Puede parixer trista la ideya, animals tan grans morindo-se de fambre y de sete por no estar capazes de bier que no cal empentar a puerta, que cal fer-la t’aintro.

Nusatros sabemos ubrir, zarrar y trancar as puertas si cal, con un, dos y zinco zerrullos, pero á begadas tamién nos ficamos en puestos d’an no sabemos salir pas, allora o problema no gosa estar a puerta, ni os zerrullos , o problema gosa estar una ideya, u un rampallo d’ideyas en o nuestro tozuelo de mierda.

Powered by WordPress