Si os cucos fablasen…

1/27/2006

Chustificando

Alzau como: Pozal de basuera, gomecallos cuasi poeticos — Diago @ 9:56 pm

Á begadas,
tantas begadas que cuasi fan un perén,
soi conszién de que a mía endrezera no ye la correuta,
pero como no’n sé cuala ye a endrezera correuta,
ni cual ye o camín ta prener-la,
ni cuals son os criterios ta trobar-la,
ni cualas as prioridaz ta trigar-la,
ni cuala l’ambiesta ta mirar-me y beyer-la,
contino entadebán por a clamor,
que millor será ixo
que remanir aturau
sin de fer pon.
Estoi
que ye a millor traza,
si no’n ye l’unica,
de que m’agane estar bibo.

3/20/2005

Primaberazo

Alzau como: Pozal de basuera, gomecallos cuasi poeticos — Diago @ 9:17 pm

Zarro os güellos y te puedo debuxar sin de dandalos.
Baxo á o parque y a ulor d’os arbols me remera á la tuya.
De luen trafuco mullers, ninas y zagalas con tú.
Soi cuasi de contino con tú, y cuan no soi con tú te soi escribindo.
Faiga lo que faiga, mesmo ir á mercar o pan, lo foi posau en a mía boira blanca.
O que más m’agana agora, antis y dimpués ye esnabesar á tuya espalda con as puntas d’os didos y d’a luenga.
Soi goyoso, no m’alticaman ni as cosas que caleba que m’alticamasen.
Ba á estar que no me remero de como ye isto y por ixo no lo repleco,
me soi enaimorando de tú…

Tú te creyes….
á istas altarias.

12/9/2004

Arredol d’o THC

Alzau como: Pozal de basuera, gomecallos cuasi poeticos — Diago @ 1:54 pm

PROS

Istos diyas que o mundo me queda tres u cuatro tallas gran,
istos diyas
que son y bente
y he quedau á la meya,
que me boi á tirar as lagañas
y han tallada l’augua,
que ubro lo calaxo
y no’n quedan peducos escoscaus,
que l’estamaco crema como a forcacha de satanás
y s’ha acotolau l’almax,
que plego tadi an ebanos dito
y ya han marchau,
que boi á bosar un café
y paro cuenta que m’he xublidau de quitar diners,
que se m’eba pasau de raso
y güei remataba o plazo,
que bi’n ha tres cartas ta yo
y son l’augua, a luz y o telefono,
que ta chentar
no bi’n ha que un güego y salchichas d’ufierta,
que boi á fer a baxiella de tres diyas
y l’augua contina tallada,
que te grito y o telefono que busté ha marcau se troba esenchegau…
te grito y o telefono que busté ha marcau,
te grito y o telefon,
que fendo a cambra d’estar se caye a fegureta d’o repalmar
y o piazo más gran que’n queda ye á metá d’o tozuelo,
que prebo por seisena begada d’escribir á la Isa
y me quedo en griso debán d’a pantalla,
que meto un cd de miles
y o parato no lo reconoxe,
istos diyas
que o mundo me se fa tres u cuatro
u zinco u treze tallas gran
ye cuan menos repleco
ta que no legalizan d’una puta begada o cannabis
si nos fa, como diziba o poeta,
una falta
sin d’esmo.

CUENTRAS

Os porros no me fan más goyoso,
porque cuan soi treballando
me fería goyo estar en bergosal,
cuan soi en bergosal
me fería goyo estar biyendo un filme,
cuan soi biyendo ixe fime
me fería goyo estar leyendo El libro de las ilusiones, d’Auster,
cuan soi leyendo El libro de las ilusiones
me fería goyo estar tocando a gaita,
cuan soi tocando a gaita
me fería goyo estar fendo l’aimor, con tu,
cuan soi fendo l’aimor, con atra,
me fería goyo bi estar escribindo.
Y agora que soi escribindo
me fería goyo estar fendo-me atro porro.

Os porros dispersan y tot ye fería
y o goyo,
o goyo ye foi,
por ixo os porros no me fan más goyoso,
me fan
falta.

9/9/2004

As rispuestas

Alzau como: Pozal de basuera, gomecallos cuasi poeticos — Diago @ 2:05 pm

Continamos acotolando y apedecando ideyas,
cada begada más ascape,
y encara no emos trobadas as rispuestas.
Bi ha begadas que prebo de prexinar
como será la nuestra ambiesta y o nuestro esmo
cuan sigamos consziéns de que as rispuestas,
ya no ye que no i sigan, amán nuestro,
ye que no esisten pas.
No bi’n ha de rispuestas,
talmén porque emos trigadas mal as preguntas,
talmén porque lo que cal ta replecar tot isto no son preguntas.
Prenzipiemos á petenear en a endrezera entibocada,
pero fa tanta galbana tornar por o camín que mos trayó dica astí…

8/26/2004

Declarazión de prenzipios

Alzau como: Pozal de basuera, gomecallos cuasi poeticos — Diago @ 12:05 pm

O mío siñal no’n tien de colors,
en tien de paisaches, chen,
libros, filmes y cantas,
un zarpau de parabras
y, prou que sí,
ideyoloxía pulitica.

A mía casa no’n tien de radizes.
Yo, triste mamifero tampoco no, pero ixo estoi que ye de dar.
Pero a mía casa, pobra,
cuan sofla zierzo u ausín,
u cuan o lusco escachila royos y naranchas,
debanta bolito y esnabesa boiras, tristuras, rotinas y
me clama con sospiros dende dillá,
y bi boi fendo camín, triste mamifero
con a muchila á la guiña,
preguntando y escando a casa mía.

8/6/2004

Prexinadas

Alzau como: Pozal de basuera, gomecallos cuasi poeticos — Diago @ 9:14 pm

He prexinadas tantas bidas diferéns,
en tantos puestos diferéns,
treballando de tantas cosas diferéns,
en fablas diferéns,
con momos diferéns,
talegas e més talegas d’endrezeras diferéns,
que m’he xublidau de trigar una
y, agora que paro cuenta,
soi bibindo una bida
que no i ye dentre as prexinadas,
que nunca no ese trigada e,
que de tres chornadas que dura,
lebo una malfurriada.

Menos prexinar e més fer, me pienso
e, á’l inte, contino prexinando.

8/4/2004

Finestras

Alzau como: Pozal de basuera, gomecallos cuasi poeticos — Diago @ 11:48 am

A finestra desepara
o tuyo mundo
de o de toz.
De finestra ta aintro
os tuyos cuadros, colors, ulors,
l’alfombra, beires denzima d’a escamilleta,
bida y ganas de bibir-la,
a mosica una mica alta,
rudios de dentrar-ie y salir-ie.
De finestra ta difuera,
paretes
blancas meyo grisas u
grisas meyo blancas,
finestras y cletas cheladas.

As finestras nunca no s’inbentoron
ta mirar-se dende ellas atra finestra.

Mirallo debán de mirallo,
fatera, u sinsentíu?

7/31/2004

Fornigas

Alzau como: Pozal de basuera, gomecallos cuasi poeticos — Diago @ 2:54 am

Somos como fornigas
y yo, como forniga,
nomás le demando á maitín
que siga dulze,
que siga lo que siga,
pero que siga dulze:
Sin notizias,
ni obligazións,
ni amagos baladres.
Talmén sí con cochos, ninos y mixíns,
pero nomás ixo,
talmén,
pero más que más dulze…

Ixo me pensaba yo peteneando por a zera,
siguindo a ringlera,
sin de miolas de pan,
porque ixo ya no se leba.

7/19/2004

Qué emos feito?

Alzau como: Pozal de basuera, gomecallos cuasi poeticos — Diago @ 10:25 am

No’n sé que emos feito con os esparbels,
pero ya no cazan pas,
replegan os repuis d’a nuestra basuera.

No’n sé que emos feito con a tasca,
pero cada begada crexe menos,
o que yera berde se plena d’amariellos y pardos.

No’n sé que emos feito con os tomates,
pero ya no fan lagor ni gana
y ni son royos ni saben á pon.

No’n sé que emos feito con l’orache,
pero os ibiernos y as primaberas son o mesmo,
no plebe pas y cuan plebe ye sin d’esmo.

No’n sé que emos feito con nusatros,
pero cada begada somos más tristos, tresbatíus y buedos,
y nos importa más igual qué ye de l’esparbel, a tasca, os tomates y l’orache.

7/13/2004

Zapping

Alzau como: Pozal de basuera, gomecallos cuasi poeticos — Diago @ 11:54 pm

Á ormino
pienso que a mía bida ye una güeña,
pero como ye á ormino
ixa ideya ya no m’alticama.

Pero á begadas
pienso que a bida ye una güeña
(cómo tirando una parabra cambea una frase tanto, co…)
y, como no me fan goyo dandalos tan alazetals,
cambeo de canal.

Next Page »

Powered by WordPress