Si os cucos fablasen…

3/20/2005

Primaberazo

Alzau como: Pozal de basuera, gomecallos cuasi poeticos — Diago @ 9:17 pm

Zarro os güellos y te puedo debuxar sin de dandalos.
Baxo á o parque y a ulor d’os arbols me remera á la tuya.
De luen trafuco mullers, ninas y zagalas con tú.
Soi cuasi de contino con tú, y cuan no soi con tú te soi escribindo.
Faiga lo que faiga, mesmo ir á mercar o pan, lo foi posau en a mía boira blanca.
O que más m’agana agora, antis y dimpués ye esnabesar á tuya espalda con as puntas d’os didos y d’a luenga.
Soi goyoso, no m’alticaman ni as cosas que caleba que m’alticamasen.
Ba á estar que no me remero de como ye isto y por ixo no lo repleco,
me soi enaimorando de tú…

Tú te creyes….
á istas altarias.

Amenisto caminar

Alzau como: Pozal de basuera — Diago @ 8:32 pm

O mío mayestro de yoga diz que caminar ta meter en orden o tozuelo y prener dezisións ye bella cosa importán, muito más importán d’o que podamos creyer. Piaget feba una gambadeta toz os maitíns antis de cosa ta bier que eba feito lo diya d’antis y que quereba fer ixe diya. Juan Matus siñala tamién que a millor traza d’enantar cuan te beyes aturau ye caminar y fablar de bez.
Bella ideya de puesto ta caminar aprofitando istos diyas que, ta goyo de toz os cremaus, torna á morir-se cristo por infinita begada? Sí se tos alcurre, proposaz….
Grazias pubico inesistén…

3/15/2005

Crebar platos

Alzau como: Pozal de basuera, calaxo de zarrios — Diago @ 8:26 pm

Quedabanos ta crebar platos, beires, pichellas, baxiella en cheneral. Bi ha chen que se droga ta matar l’estrés, chuga á o tenis, escala, malfurria en as maquinas, abatana á la suya parella, puya y baxa mons, gomeca, chila, ba á o terapeuta. Nusatros crebabanos platos. Nunca no mancaban, tenebanos cambras plenas, corredors, escaleras. Dica que nos embargón o zentro por un problema de manca de bosaduras. Dende allora me drogo, chugo á pilota, foi puenting, malfurrio en o bingo, maltrato á o mío mesache, boi á o terapeuta y, de raso, encara que bella begada me relaxe en casa con bel beire u bel poziello, soi menos goyoso.

Como una pera

Alzau como: Pozal de basuera — Diago @ 8:20 pm

As tuyas carizias me fan fertil, as tuyas parabras me cherminan. O mío esmo, os míos bodiellos y o mio corazón son mai. Os tuyos didos y a tuya boca matrona.

2/23/2005

Si yera una nina tan bonica…

Alzau como: Pozal de basuera, parabrolas baladres — Diago @ 7:11 pm

Cuan Zilia saliba se debantaba de maitíns ta marchar á treballar encara yera de nueis, y cuan saliba d’o treballo ta tornar ta casa ya yera de nueis. I plegaba tan escruixinada que teneba que fer un poder ta quitar ganas y parar-se bella cosa ta zenar antis de quedar-se adormida en o sofá debán d’a tele. Feba muito que no se chetaba con dengún porque l’aganaban m’as as moriscas que o secso, y ,tristamén, ixo os mastos no gosan replecar-lo de tot. Tamién feba muito que no saliba de borina porque l’aburriba prou y á o diya siguién no yera presona. No leyeba porque nunca l’eba feito guaire goyo. As amigas yeran enmaridadas totas y os amigos con a depresión d’os trenta. O pai yera un biello inendurable con trazas d’amo…

Por ixo dengún no’n repleco cuan disaparixió sin dizir ni zarrapita: Si yera una nina tan bonica, tot enfolgue y rialletas…
Yo estoi que sí la repleco. Por ixo güei no boi á ir á treballar y soi astí, en o rete, mirando-me buelos luen. Importa igual an, pero que siga lúen.

12/14/2004

Expo 2008 y trazas d’estar mica democraticas

Alzau como: Pozal de basuera — Diago @ 2:30 pm

Dende iste blog me fería goyo fer una clamada á la loxica y á la toleranzia á ixas presonas, chicoz melicos, egos dolentos, que dende os papels, os chuzgaus y os partíus puliticos son arremetendo contra cualsiquier cretica u deseyo de esprisar opinións negatibas á la expo 2008 que se plantilla fer en zaragoza. Querería siñalar que lo que enriquexe una soziedá democratica ye a esferenzia d’opinións y o carauter de rufierta. Encara que siga la opinión mayoritaria ixa que claman o consenso perén bi ha opinións que difieren. Ixas opinións que autiban y balguan a opinión d’o consenso son as que fan que a democrazia siga una fuerza biba.
Cuan no bi ha atra opinión que la d’o consenso semos en atra traza de reximen, que no pas democrazia, mos parixemos más á un faszismo mussoliniano (o ziudadano ye a serbizio de l’estau), u á un reximen marxista fosilizau, como a URSS de Stalin.
Siñors Iglesias, Belloch, Biel, Gaspar, si ban de democratas, sigan democratas, que no ye guaire fázil. Y si no almiten que una opinión y no son disposaus á la rufierta, no se faigan clamar democratas, ixo ye una faltada ta qui lo ye de beras.
Si somos en una soziedá ubierta, fablemos d’a expo, porque sí y porque no pas. No son bustez en posizión de cosa, reziéns escandallos arredol d’a opinión d’o pueblo de cuals son os seutors más corruptos siñalan mayoritariamén á os meyos de comunicazión y á os partíus puliticos.
Ye l’inte de acochar as orellas, no de meter-se farrucos.

12/9/2004

Arredol d’o THC

Alzau como: Pozal de basuera, gomecallos cuasi poeticos — Diago @ 1:54 pm

PROS

Istos diyas que o mundo me queda tres u cuatro tallas gran,
istos diyas
que son y bente
y he quedau á la meya,
que me boi á tirar as lagañas
y han tallada l’augua,
que ubro lo calaxo
y no’n quedan peducos escoscaus,
que l’estamaco crema como a forcacha de satanás
y s’ha acotolau l’almax,
que plego tadi an ebanos dito
y ya han marchau,
que boi á bosar un café
y paro cuenta que m’he xublidau de quitar diners,
que se m’eba pasau de raso
y güei remataba o plazo,
que bi’n ha tres cartas ta yo
y son l’augua, a luz y o telefono,
que ta chentar
no bi’n ha que un güego y salchichas d’ufierta,
que boi á fer a baxiella de tres diyas
y l’augua contina tallada,
que te grito y o telefono que busté ha marcau se troba esenchegau…
te grito y o telefono que busté ha marcau,
te grito y o telefon,
que fendo a cambra d’estar se caye a fegureta d’o repalmar
y o piazo más gran que’n queda ye á metá d’o tozuelo,
que prebo por seisena begada d’escribir á la Isa
y me quedo en griso debán d’a pantalla,
que meto un cd de miles
y o parato no lo reconoxe,
istos diyas
que o mundo me se fa tres u cuatro
u zinco u treze tallas gran
ye cuan menos repleco
ta que no legalizan d’una puta begada o cannabis
si nos fa, como diziba o poeta,
una falta
sin d’esmo.

CUENTRAS

Os porros no me fan más goyoso,
porque cuan soi treballando
me fería goyo estar en bergosal,
cuan soi en bergosal
me fería goyo estar biyendo un filme,
cuan soi biyendo ixe fime
me fería goyo estar leyendo El libro de las ilusiones, d’Auster,
cuan soi leyendo El libro de las ilusiones
me fería goyo estar tocando a gaita,
cuan soi tocando a gaita
me fería goyo estar fendo l’aimor, con tu,
cuan soi fendo l’aimor, con atra,
me fería goyo bi estar escribindo.
Y agora que soi escribindo
me fería goyo estar fendo-me atro porro.

Os porros dispersan y tot ye fería
y o goyo,
o goyo ye foi,
por ixo os porros no me fan más goyoso,
me fan
falta.

12/3/2004

Á begadas beigo cosas

Alzau como: Pozal de basuera — Diago @ 2:26 pm

Á begadas yo tamién beigo cosas,
no igual como Choan, u como Emilio, u como Auri,
pero beigo cosas.
Beigo fornigas con corbata por a Carrera Gran,
á begadas fornigas y á begadas lupos,
con corbata cuasi perén.
Á begadas beigo más á os míos dentre os cochos d’o parque
que dentre os amos d’os cochos,
con casqueta y siñal d’espanya.
Á begadas beigo os autos como tiburóns,
y os buses (royos como en londres) como ballenas,
tiburóns y ballenas con fambre.
Á begadas o cuco d’a mía angunia se mete zereño y dominán,
alabez escribo fateras como ista,
pero como soi piszis, dimpués,
como muito maitín tornaré á pensar que o mundo ye marebilloso.

Ana, a nina conzietera

Alzau como: Pozal de basuera, calaxo de zarrios — Diago @ 2:14 pm

Ana, a nina conzietera, marchó fendo una gambada ta la botiga d’animals ta mercar un collar con cascabillo ta o suyo mixín Biernes. Tornó ta casa con dos panteras negras, un coyote, dos lións, un tigre, tres chaguars, un loro gris, un zorz y dos amebas. Cuan i plegó, los guisó de tres trazas diferéns y fazió una fiesta.

11/23/2004

Esfrazes

Alzau como: Pozal de basuera, calaxo de zarrios — Diago @ 5:59 pm

Nos feba goyo esfrazar-nos ta salir de borina os sabados, encara que a ocasión no lo merexese, encara que no se zilebrase pon. Nos feba goyo esfrazar-nos y creyer-nos o esfraz, prener o rol y chugar á estar lo que no yeranos.
Febanos caus de semana monograficos: toz de can, toz de presentador d’o telediario, toz de berdura… Dica o diya que nos esfrazemos toz de zagaletas chobens. Paco yera repolida. Prenzipiemos chugando y güei somos parella estable.
L’unico triste ye que dixemos d’esfrazar-nos os caus de semana.
Ta o sabado de nueis yo goso lebar bestíus achustaus y a Paco le fan más goyo as faldas curtas.

(puedes leyer ista falordieta en castellán en Mundo du, mira-te os enrastres. Pochóns á toz. Ya i soi atra begada.)

« Previous PageNext Page »

Powered by WordPress