As brancas
Cuan á nina chicota s’acotoló l’entrepán puyó esbolastriando á la branca más altera de l’árbol y se posó á bier chugar á la resta de ninos en os esbarizaculos y bandiadors.
As lais son feitas ta crebar-las, sigan umanas u naturals. A nina chicota lo aprendió ascape. Tendrá una bida más goyosa, lo tiengo esclatero. Ella tamién, qué rialleta. Fa goyo mirar-se-la dende ista branca.
Boi á cambear d’árbol, que estoi que bi ha millor ambiesta dende ixe de debán.
Ya tenebamos ganas de leyir as tuyas istorietas.
Comentario por default — 10/6/2005 @ 1:04 am
ya, ye que soi más fosco…
me meto debán de l’ordinata y no me s’alcurre pon. Ábier si foi un poder.
Comentario por diago — 10/6/2005 @ 5:55 pm