Si os cucos fablasen…

7/27/2005

Reflesión cutiana

Alzau como: Pozal de basuera, calaxo de zarrios — Diago @ 7:49 pm

Como un ansia chigán a chen s’arrozega ento o más fundo d’a pancha de l’alifán en a boca de metro d’a carrera Asalto. L’orache no alcompaña ta cosa, pero ta ir á treballar menos encara. Qué l’imos á fer; por goyo no treballa dengún, sino en cuenta de treballar siete oras feríanos nueu, u onze. Digo yo. No pas?
En fin, Serafín, lo que bi’n ha, u lo que nos pertoca; no’n sé, á yo no me dixón trigar. Ubro un libro y agafau á o reposamáns m’eslampo bolando por a finestra que no bi’n ha. Quinze menutos como quinze muxóns y “siguién ature Gara Delizias”, á dar-le á o tema; á escontar as oras que’n quedan dica ixa cuasi libertá d’as cuatro d’a tardi…

Powered by WordPress