Si os cucos fablasen…

9/28/2004

O sentíu d’a bida

Alzau como: Pozal de basuera, calaxo de zarrios — Diago @ 7:11 pm

De maitíns, Choan, posau en o suyo leito, rezién rebellau, prexina chirafas: chirafas dulzas de largas pestañas acucutando por a finestra d’a suya cambra. Diz que ixo le fa onra ta pintar-se-ne a rialleta y prenzipiar o diya con o piet correuto que, seguntes ta qui, á tamás d’o costumbre, puede estar o cucho. Blinca ta o sulero y s’enfila pando enta l’escusau á remontar os güellos de dezaga d’os parpagos apegaus, con as chirafas briláns penchadas de l’esmo como d’un bandiador; troba la toballa á man dreita y s’ixuca la cara ta trobar-se con a suya güellada en o mirallo, con as golleras moradas y a rialleta de debuxo animau. Respira fundo y esnabesa o mirallo ta ir á treballar dillá d’os marguíns d’a reyalidá d’a resta d’a chen.
Lugo plegará l’enfermero con as primers pindolas d’o maitín y tornará o suenio cuasi baruca, a rotina d’o diya zaga diya que fa tiempos dixó d’endurar o suyo chicot tozuelo. Dica que plegue ixe inte Choan adugará la boira ta lebar á os mixíns ta escuela y a suya bida en tendrá un sentíu.
Buen diya choan buen diya mora chisla azul miércoles pruna basilia ache lluna negri silvi nicoleta yera

9/9/2004

As rispuestas

Alzau como: Pozal de basuera, gomecallos cuasi poeticos — Diago @ 2:05 pm

Continamos acotolando y apedecando ideyas,
cada begada más ascape,
y encara no emos trobadas as rispuestas.
Bi ha begadas que prebo de prexinar
como será la nuestra ambiesta y o nuestro esmo
cuan sigamos consziéns de que as rispuestas,
ya no ye que no i sigan, amán nuestro,
ye que no esisten pas.
No bi’n ha de rispuestas,
talmén porque emos trigadas mal as preguntas,
talmén porque lo que cal ta replecar tot isto no son preguntas.
Prenzipiemos á petenear en a endrezera entibocada,
pero fa tanta galbana tornar por o camín que mos trayó dica astí…

Powered by WordPress