Si os cucos fablasen…

7/7/2004

rasgos

Alzau como: Pozal de basuera, d'atros mundos — Diago @ 3:11 pm

Isto lo quite d’un [monográfico](http://monografico.net), ixa rebisteta chicota que regalan en bels bares an os testos gosan baler un baler, como diz a mia amiga Consuel, y os comics te gosan dixar una mica igual, diferéns rans.

Ye un articlo, u lo que siga, de Lu Souto Méndez y l’emplegue en clases d’insti y d’adultos ta manullar lesico en aragonés que no se gosa emplegar pas, ta fer un poder ta pensar en aragonés, y o más alazetal, conoxer-se una mica millor. Astí me parix que fa buena pacha ta fer-se una ideya de como será qui escribe iste blog (ixa refitolería que mos enriste cuan dentramos en un puesto d’istos de nuebas).

Un paisache:
Dos, campos de panizo y o Castellar de fundo, y o caxicar de Chere.
Un cuadro:
Modelo royo de Magritte.
Un costumbre:
Relazionar-me más con mullers que con ombres.
Un filme:
Pi, d’Aronofsky.
Una ziudá:
Sarajevo.
Un mes:
Otubre, prenzipia l’añada.
Una canta:
Masiadas, ye de dar, d’ixo mincho, Humming de Portishead, Dos gardenias,…
Una basemia:
Minchar-me as unglas.
Un presonache de comic:
Superlopez.
Una glarima:
Garra, fa muito.
Un traidor:
Cualsiquiera d’os presidéns d’a istoria d’o Gubierno d’Aragón.
Una bertú:
Saber ascuitar y ordenar as angunias d’a chen.
Un defeuto:
Toz os que te prexines en bella mida.
Un imposible:
Como toz, cosas que ese quiesto fer d’atra traza.
Un lumer:
O 2.
Un trauma:
O colexio an fazié A.Ch.A. (E.G.B).
Una fobia:
Tres: a tele, dios y o futbol.
Una borrumbada:
Bibir en aragonés.
Una letra:
A me.
Una demanda á amagatóns:
Á bier si nos biemos más…
Una color:
A berda, pero a de berdá, as artifiziáls son o pior.
Un programa d’a tele:
Paso…, bueno, os de cuan yera chicot, La bola de cristal, Barrio Sesamo…
Una fruita:
Dios, as magorías!
Un hobby:
Me fería goyo dizir fer mosica, pero no’n sé si ye hobby u buxada.
Un inte d’a istoria:
O rainau de Chaime Primer, a soziedá tenebe que estar curiosa.
Una parabra:
Autoreyalizazión.
Un lema:
Contina prexinando, no rebles pas.
Un metal:
O bronze.
Una muller:
Una? Menimo cuatro.
Un gran aimor:
No paras cuenta dica que no i yes aintro.
Una faltada:
Enatizo.
Una traza d’autoestricallar-se:
Penchar-se, d’o que siga, d’una presona, d’os porros, de l’espiz…
Un amuleto:
Un cascabillo.
Una mazada:
As cosas son como son, dica que dixan d’estar-ne.
Una ixera:
No aber preso a dezisión de matar-me encara.
Una frase:
Te quiero.
Una boz:
A de Tom Waits, me s’alcurre.
Un deseyo:
Trobar o mío puesto en o mundo, no en sentíu fegurau, reyal.
Una pregunta:
Ta qué?
Un fetiche:
Cuatro u zinco fotos y güeito u nueu cartas.
Una zerina:
A soledá de biello.
Una rechira:
L’autoazeutazión.
Una falordia:
Carta a una señorita de París, de Cortazar. Besita Mundo Du si te fan goyo as falordias.
Un enzerrinamiento:
Replecar tot o que fa la chen, por qué, ta qué.
Un poeta:
Benedetti, encara que siga cremau.
Un perfume:
A ulor de cadagún.
Una prenda de ropa:
Chambretas, chambretas, chambretas.
Una nafra:
L’asma.
Un traste:
Ta tocar, a donzaina, ta ascitar cuasi toz.
Una coleuzión:
D’espropositos, atra de mosica y atra de libros.
Un bizio:
Os porros.
Un muerto:
Maya.
Un calzero:
Botas de mon u abarcas, pende.
Un meyo de transporte:
O tren.
Una rareza:
Cambeos d’animo y d’esprito cuan menos cal, talmén ye o piszis que bibe en yo.
Una construzión:
As bordas.
Un asesino:
O xublido.
Un carambel:
Tobo millor.
Un planeta:
Iste, no conoxco atro.
Una droga:
O hachís, siguida prou amán por o bin.
Una nuei maxica:
Ista añada no pas, pero gosa estar San Chuan.
Una adresa:
Sisquiá lo tenese esclatero.

Alto u baxo, isto soi yo, si en tiens pazenzia y t’agana nimbia-me qué y cómo yes tú que me yes leyendo. Nos parixemos en bella cosa?

3 Diziendas »

  1. Mi frase: Cuánto gilipollas y qué pocas balas (de Ford Farlaine, el detective rocanrolero).

    Comentario por choan — 7/8/2004 @ 10:43 am

  2. A begadas estar goyoso fa plorar, desfruta d’as tuyas contradiziones.

    Comentario por Yoli — 7/9/2004 @ 1:43 am

  3. Uno no llega nunca a acostumbrarse a esta vida
    pero tranquilo, te acostumbras a no acostumbrarte.

    Comentario por ANCHEL — 7/26/2004 @ 7:34 pm

RSS d'as diziendas d'ista dentrada.

Dixa un comentario

Powered by WordPress