Fornigas
Somos como fornigas
y yo, como forniga,
nomás le demando á maitín
que siga dulze,
que siga lo que siga,
pero que siga dulze:
Sin notizias,
ni obligazións,
ni amagos baladres.
Talmén sí con cochos, ninos y mixíns,
pero nomás ixo,
talmén,
pero más que más dulze…
Ixo me pensaba yo peteneando por a zera,
siguindo a ringlera,
sin de miolas de pan,
porque ixo ya no se leba.
Traduzión á castellán:
HORMIGAS
Somos como hormigas
y yo, como hormiga,
sólo le pido a mañana
que sea dulce,
que sea lo que sea,
pero que sea dulce:
Sin noticias,
ni obligaciones,
ni amagos amargos.
Quizás sí con perros, niños y gatos,
pero sólo eso,
quizás,
pero sobre todo dulce.
Eso pensaba yo caminando por la acera,
siguiendo la fila,
sin miguita de pan,
porque eso ya no se lleva.
Comentario por diago — 7/31/2004 @ 2:59 am