Bolabe
Bi ha una borda, paretes de cantal, tellau de losa y dos puertas, una á la cambra d’abaxo y atra á la d’alto. As puertas sin zarrar, meyo ubiertas.
En a cambra d’alto bi ha una baca muerta.
En a cambra d’abaxo bi ha una baca muerta.
As dos sabión dentrar-ie, pero cuan se tornó a puerta garra d’as dos (cuasi las siento como denguna d’as dos, encara que sigan bacas) sabió salir-ie.
No ye una baruca, ye a clamor de Bolabe.
Puede parixer trista la ideya, animals tan grans morindo-se de fambre y de sete por no estar capazes de bier que no cal empentar a puerta, que cal fer-la t’aintro.
Nusatros sabemos ubrir, zarrar y trancar as puertas si cal, con un, dos y zinco zerrullos, pero á begadas tamién nos ficamos en puestos d’an no sabemos salir pas, allora o problema no gosa estar a puerta, ni os zerrullos , o problema gosa estar una ideya, u un rampallo d’ideyas en o nuestro tozuelo de mierda.