Si os cucos fablasen…

7/9/2004

A Montaña

Alzau como: Pozal de basuera, d'atros mundos — Diago @ 2:56 am

A montaña tien mil metros d’altaria. He preso a dezisión de minchar-me-la amoniquet. Ye una montaña como totas as montañas: bexetazión, cantals, tierra, animals y mesmo seres umáns que puyan y baxan por os suyos costeros.

Toz os maitíns me cheto cara ta baxo y prenzipio á trasquir o primer que m’i trobo. Asinas remano barias oras. Torno ta casa con o cuerpo escruxinau y con as bariellas esfeitas. Dimpués de retantir un inte me poso en a portalada ta mirar-me-la en l’azulenca lexanía.

Si yo le’n dizise istas cosas á o bezín de seguras que s’esmelicaba de yo u me preneba por barrenau. Pero yo, que’n sé o que me lebo dentre máns, beigo esclatero que ella tresbate redondez y altaria. Allora fablaran de trestuques cheoloxicos.

Be-te-me a mía traxedia: dengún no querrá almitir que soi estau l’abalador d’a montaña de mil metros d’altaria.

Virgilio Piñera (cuba 1.957)

No Comments »

Encara no bi'n ha de diziendas

RSS d'as diziendas d'ista dentrada.

Dixa un comentario

Powered by WordPress